Verslag opening expositie Theater of (Dis)Comfort and Growth in fotogalerie Objektief

“In dit project laat Metin niet alleen zijn kwaliteiten als fotograaf zien, maar ook die van producent, regisseur en acteur.” 

Zoals jullie hier konden lezen is op dit moment mijn project Theater of (Dis)Comfort and Growth in fotogalerie Objektief tot en met 26 september te zien.

De opening was op zondag 25 augustus 2019 om 16:00 uur.
Het was een warme dag met verrassend veel bezoekers, helaas heb ik niet iedereen te woord kunnen staan. Voel me heel erg gelukkig met de positieve opmerkingen en een beetje verrast dat iemand een foto wil kopen, met mijn hoofd erop… erg apart. Moet er nog steeds aan wennen…

Ben ook ontzettend blij met het openingswoord door Yvonne Eikenaar dat ik als een lofzang en een zeer positieve recensie zie op mijn project en de bijzonder mooie foto hierboven van Cyril Wermers. Dank aan jullie beide.

Dit waren de woorden van Yvonne:

Welkom bij de opening van de tentoonstelling “Theatre of (dis)comfort and growth.”

Een opmerkelijke titel voor een foto-expositie, maar tegelijkertijd ook heel erg passend. Fotografie, film en theater zijn media die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn en tegelijkertijd lastig met elkaar te vergelijken. De fotograaf geeft een stilstaand beeld van het geportretteerde, een momentopname. De theater-, of filmmaker denkt in bewegende beelden en bedient zich dikwijls van gesproken taal.

Er zijn ook overeenkomsten. Alle drie tonen ze de toeschouwer het verstrijken van de tijd en proberen deze vast leggen vanuit verschillende hoeken en kaders. Voor alle drie, spelen licht, kleur en de scenografie, een grote rol. Alle drie vertellen ze een verhaal. Dat kan een verslag zijn van een actuele situatie of het persoonlijk verhaal van de maker, verteld in metaforen en symbolen. De essentie is, de toeschouwer mee te nemen, nieuwe vergezichten te tonen, een droombeeld voor te schotelen of een uitvergroting te maken van de werkelijkheid. Deze beelden openen deuren naar iets dat de toeschouwer zelf niet snel zou zoeken. Het beeld schuurt, roept emotie op, laat een indruk achter, maar laat ook ruimte aan de verbeelding. Zo wordt de toeschouwer in staat gesteld zijn eigen verhaal te maken.

In Theatre of discomfort and growth komt dit alles samen. Sommige beelden zijn bijna filmisch, sommige schuren en weer andere roepen vragen en/ of emotie op. Zoals elke productie, begint ook dit project met één initiatiefnemer, in dit geval Metin, die een groep mensen om zich heen verzamelde, om samen zijn idee uit te werken. Daarvoor opende het theater (de schouwburg Hengelo) zelfs letterlijk haar deuren. Net als bij het maken van een voorstelling, leidde die bundeling van krachten tot een magie waarbij alles op zijn plaats valt. Als een zwaan die loskomt van het water.

In dit project laat Metin niet alleen zijn kwaliteiten als fotograaf zien, maar ook die van producent, regisseur en acteur. Met een niet aflatende energie zocht hij sponsoren, vrijwilligers en zelfs een “vers van de pers, pasgeboren baby”. Als een volleerd regisseur maakte hij voor elke foto een draaiboek van vier pagina’s, met daarin een beschrijving van de set, de belichtingen en de sfeer.

Metin kroop in de huid van elke personage die hij portretteerde. Hij liet gedurende een jaar en drie maanden zijn haren en baard groeien en tekende, als een toeschouwer, de reacties op die deze metamorfose teweeg bracht. Hij ontving het commentaar, zag verbazing, verwondering, maar ook afschuw en angst. Menig buitenstaander kon niet vermoeden dat achter dit woeste uiterlijk, een zachtaardige, aimabele en talentvolle vakman schuilging. Met het groeien van zijn baard, groeide ook zijn ideeën omtrent de uitwerking van het verhaal dat hij wilde vertellen. Het is niet alleen het persoonlijk verhaal van de maker, het verwijst ook naar de rol die je wil spelen en de rol die je door anderen opgelegd krijgt.

Groei komt voort uit ongemak en het loslaten van zekerheden. Dat laatste is voor iemand die graag alles tot in de puntjes regelt geen gemakkelijke opgave. Metin daagde zichzelf uit om uit zijn comfortzone te treden en groeide daarmee in zijn rol als kunstenaar. Het leidde tot deze prachtige scenes uit het; Theater of discomfort and growth. Vanmiddag wordt u uitgenodigd daar uw eigen verhaal bij te maken.

Mijn project is op de agenda’s van verschillende fotografie websites te vinden. Onder andere bij PF, fotoexposities en zoals hieronder te zien bij Focus Magazine:

En er was ook offline informatie te vinden over mijn project, ik stond blijkbaar met mijn hoofd in de Enschedese huis aan huisblad….

Hieronder de foto’s van de opening, de eerste 3 foto’s zijn van Paul Clason:

Foto's van de opening door Paul Clason

Het prachtige openingswoord werd door Yvonne Eikenhaar verzorgt. © Paul Clason

Foto's van de opening door Paul Clason

Hier wordt naar de ‘Making of’ gekeken, erg belangrijk onderdeel van mijn expositie. © Paul Clason

Foto's van de opening door Paul Clason

2 van de 16 foto’s die daar hangen. © Paul Clason

Hieronder de foto’s van Cyril Wermers

Ik wil de mensen die geweest zijn hartelijk bedanken en mensen die nog langs willen komen van harte welkom heten.

Komen jullie ook? Hier nog een keer de teaser:
https://youtu.be/sICSLFCwtLo