Verslag opening expositie Theater of (Dis)Comfort and Growth in fotogalerie Objektief

“In dit project laat Metin niet alleen zijn kwaliteiten als fotograaf zien, maar ook die van producent, regisseur en acteur.” 

Zoals jullie hier konden lezen is op dit moment mijn project Theater of (Dis)Comfort and Growth in fotogalerie Objektief tot en met 26 september te zien.

De opening was op zondag 25 augustus 2019 om 16:00 uur.
Het was een warme dag met verrassend veel bezoekers, helaas heb ik niet iedereen te woord kunnen staan. Voel me heel erg gelukkig met de positieve opmerkingen en een beetje verrast dat iemand een foto wil kopen, met mijn hoofd erop… erg apart. Moet er nog steeds aan wennen…

Ben ook ontzettend blij met het openingswoord door Yvonne Eikenaar dat ik als een lofzang en een zeer positieve recensie zie op mijn project en de bijzonder mooie foto hierboven van Cyril Wermers. Dank aan jullie beide.

Dit waren de woorden van Yvonne:

Welkom bij de opening van de tentoonstelling “Theatre of (dis)comfort and growth.”

Een opmerkelijke titel voor een foto-expositie, maar tegelijkertijd ook heel erg passend. Fotografie, film en theater zijn media die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn en tegelijkertijd lastig met elkaar te vergelijken. De fotograaf geeft een stilstaand beeld van het geportretteerde, een momentopname. De theater-, of filmmaker denkt in bewegende beelden en bedient zich dikwijls van gesproken taal.

Er zijn ook overeenkomsten. Alle drie tonen ze de toeschouwer het verstrijken van de tijd en proberen deze vast leggen vanuit verschillende hoeken en kaders. Voor alle drie, spelen licht, kleur en de scenografie, een grote rol. Alle drie vertellen ze een verhaal. Dat kan een verslag zijn van een actuele situatie of het persoonlijk verhaal van de maker, verteld in metaforen en symbolen. De essentie is, de toeschouwer mee te nemen, nieuwe vergezichten te tonen, een droombeeld voor te schotelen of een uitvergroting te maken van de werkelijkheid. Deze beelden openen deuren naar iets dat de toeschouwer zelf niet snel zou zoeken. Het beeld schuurt, roept emotie op, laat een indruk achter, maar laat ook ruimte aan de verbeelding. Zo wordt de toeschouwer in staat gesteld zijn eigen verhaal te maken.

In Theatre of discomfort and growth komt dit alles samen. Sommige beelden zijn bijna filmisch, sommige schuren en weer andere roepen vragen en/ of emotie op. Zoals elke productie, begint ook dit project met één initiatiefnemer, in dit geval Metin, die een groep mensen om zich heen verzamelde, om samen zijn idee uit te werken. Daarvoor opende het theater (de schouwburg Hengelo) zelfs letterlijk haar deuren. Net als bij het maken van een voorstelling, leidde die bundeling van krachten tot een magie waarbij alles op zijn plaats valt. Als een zwaan die loskomt van het water.

In dit project laat Metin niet alleen zijn kwaliteiten als fotograaf zien, maar ook die van producent, regisseur en acteur. Met een niet aflatende energie zocht hij sponsoren, vrijwilligers en zelfs een “vers van de pers, pasgeboren baby”. Als een volleerd regisseur maakte hij voor elke foto een draaiboek van vier pagina’s, met daarin een beschrijving van de set, de belichtingen en de sfeer.

Metin kroop in de huid van elke personage die hij portretteerde. Hij liet gedurende een jaar en drie maanden zijn haren en baard groeien en tekende, als een toeschouwer, de reacties op die deze metamorfose teweeg bracht. Hij ontving het commentaar, zag verbazing, verwondering, maar ook afschuw en angst. Menig buitenstaander kon niet vermoeden dat achter dit woeste uiterlijk, een zachtaardige, aimabele en talentvolle vakman schuilging. Met het groeien van zijn baard, groeide ook zijn ideeën omtrent de uitwerking van het verhaal dat hij wilde vertellen. Het is niet alleen het persoonlijk verhaal van de maker, het verwijst ook naar de rol die je wil spelen en de rol die je door anderen opgelegd krijgt.

Groei komt voort uit ongemak en het loslaten van zekerheden. Dat laatste is voor iemand die graag alles tot in de puntjes regelt geen gemakkelijke opgave. Metin daagde zichzelf uit om uit zijn comfortzone te treden en groeide daarmee in zijn rol als kunstenaar. Het leidde tot deze prachtige scenes uit het; Theater of discomfort and growth. Vanmiddag wordt u uitgenodigd daar uw eigen verhaal bij te maken.

Mijn project is op de agenda’s van verschillende fotografie websites te vinden. Onder andere bij PF, fotoexposities en zoals hieronder te zien bij Focus Magazine:

En er was ook offline informatie te vinden over mijn project, ik stond blijkbaar met mijn hoofd in de Enschedese huis aan huisblad….

Hieronder de foto’s van de opening, de eerste 3 foto’s zijn van Paul Clason:

Foto's van de opening door Paul Clason

Het prachtige openingswoord werd door Yvonne Eikenhaar verzorgt. © Paul Clason

Foto's van de opening door Paul Clason

Hier wordt naar de ‘Making of’ gekeken, erg belangrijk onderdeel van mijn expositie. © Paul Clason

Foto's van de opening door Paul Clason

2 van de 16 foto’s die daar hangen. © Paul Clason

Hieronder de foto’s van Cyril Wermers

Ik wil de mensen die geweest zijn hartelijk bedanken en mensen die nog langs willen komen van harte welkom heten.

Komen jullie ook? Hier nog een keer de teaser:
https://youtu.be/sICSLFCwtLo 

Finissage expositie Theatre of (Dis)comfort and Growth

Hallo allen,
zaterdag 25 februari heb ik de finissage van mijn (voor mij zeer geslaagde en zeer goed ontvangen) expositie Theatre of (Dis)comfort and Growth in het Rabotheater Hengelo.
Met de hulp van 20 vrijwilligers (fotografen, make-up artiesten, barbier, assistenten, stand-ins, decor bouwers enz) zijn de foto’s op 6 november 2016 gemaakt in het Rabotheater Hengelo. Allemaal mede mogelijk gemaakt door diverse sponsoren. Voor meer informatie kijk op www.metinfotografie.nl/tdg
Wees welkom, je zult niet teleurgesteld worden, lees hieronder enkele reacties uit mijn gastenboek en die geplaatst zijn op Facebook.
Het zou fijn zijn voor mij als je even aangeeft als je komt en hoe laat.

Neem via hier contact met mij op.

Programma van de dag is als volgt:
1e ronde
12:00 inloop brasserie So Nice
12:20 opening bezichtiging
– introductie project
– de “Making of” tonen
– de foto’s bekijken
– nazit bij brasserie So Nice

 

2e ronde
14:00 inloop brasserie So Nice
14:20 opening bezichtiging
– introductie project
– de “Making of” tonen
– de foto’s bekijken
– nazit bij brasserie So Nice

 

Reacties uit mijn gastenboek

 

Reacties op Facebook
complimenten_zonder_namen_1500pxl

 

De teaser:

 

 

Mede mogelijk gemaakt door:

Waarom die baard?

Zomaar een paar namen die mij toebedeeld worden:
Sinterklaas, Kerstman, Grote smurf, Jihadist, Kaptein Iglo, Lassie (ik heb lange grijze manen), Kabouter Plop.
Humor. Mooi hè?

Waarom die baard?
Ik krijg vaak de vraag: “Metin waarom die baard?” In plaats van de vraag “waarom lang haar en baard?” Ik laat namelijk ook mijn haar voor het eerst lang groeien. Ach ja, de baard trekt blijkbaar wel de nodige aandacht. Ik verzorg hem niet echt, ik laat hem niet bijknippen en gebruik geen baardolie e.d. dus hij “zet uit” in de breedte i.p.v. dat hij er langer uit komt te zien.
Hierdoor is mijn baard is een soort “uithangbord” geworden om grappen over te maken, maar ook een reden om mij op aan te spreken. Zo kon ik indirecte collega’s uitleggen dat ik ook fotograaf ben. En dat wisten ze niet. Doordat ik ze verwijs naar mijn portfolio op mijn website heb ik nu een aantal fotografie opdrachten binnen gekregen.

Maar nu de vraag; waarom die baard? 
Simpelste en het beste antwoord dat ik kan bedenken is: een project met zelfportretten, een flinke uitdaging!

Uitdaging in mijn eigen creativiteit, het fotograferen en bewerken. Het model staan, plannen, regelen van externe partijen, maar voornamelijk uitdaging betreffende mijn comfortzone. Dat laatste gaat me makkelijker af dan ik had verwacht, moet ik toegeven.

Fotografie is een poppenkast, men trekt bepaalde kleding aan, speelt een bepaalde rol als een acteur. Zo lang je je bewust bent dat je een acteur bent en welke rol je kiest om te spelen in dit leven, speel je het makkelijk mee. Je krijgt bepaalde eigenschappen, situaties en kenmerken mee en daarmee moet je improviseren.
Maakt een foto of je filmt en je bent dan voor eeuwig vastgelegd als de desbetreffende personage. Ben je dat dan ook? Neuh, niet perse. Althans, hoeveel van je eigen ik wil je erin stoppen? Na ja, het zijn zelfportretten, dus sowieso mijn gezicht/uiterlijk.

Waarom zelfportretten?
Waarom niet? Vincent van Gogh, Picasso, Salvador Dali en vele anderen maakten vroeger al zelfportretten. De een om te experimenteren, de andere om zich te uiten. Frida Kahlo scheen zelfportretten te maken waarin ze haar emoties en pijn kon uiten, nadat ze na een busongeluk maanden lang op bed moest blijven liggen.

Maar voor wie maak jij ze?
…voor mezelf… nou ja, het zijn zelfportretten…  ? Nee, zonder gein, voor de geïnteresseerde kijker…

Hoe zit die uitdaging nu in elkaar?
Ik wil mezelf uitdagen door minimaal 2 x 4 à 5 verschillende zelfportretten te maken binnen 24 uur, waarin ik in verschillende fases van veel haar en baard naar kaal en geen haar op mijn gezicht ga (op mijn wenkbrauwen na). Met 2 x bedoel ik dat ik van een situatie zowel in mijn studio als op locatie een foto wil maken. Een flinke uitdaging qua planning en creativiteit. Alles zit nog in conceptfase en het een en ander kan nog veranderen. Het blijft hoe dan ook een uitdaging.

Maar waarom moet jij jezelf uitdagen?
Misschien is het een bekend gezegde, maar ik heb vaak gezegd: “Je moet groot denken en klein beginnen“.
En dat heb ik nu al heel lang gedaan. Groot gedacht en telkens klein begonnen.
Als “het” je niet uitdaagt, dan verandert het je niet.
En nu wil ik mezelf dus uitdagen, anders kom ik niet verder. Ik wil ook eens mijn grote ideeën aanpakken.

Maar waarom dan comfortzone?
Nou, om meerdere redenen….
Er zijn bijvoorbeeld modellen die voor mij uit hun comfortzone gingen (bijvoorbeeld door voor de eerste keer naakt te poseren), door mij te vertrouwen als persoon en in mijn kunnen als fotograaf. Hierdoor hebben we prachtige foto’s kunnen maken. Ik heb wel eens gedacht, hoever zou ik uit mijn comfortzone durven/willen gaan? Ik hoef niet naakt te poseren, daar heeft niemand wat aan…
Hoever wil ik als acteur voor de camera gaan? Er zijn professionele acteurs geweest die heel veel zijn aangekomen of juist zijn afgevallen voor hun rol. Hoeveel wil ik afvallen? Niet veel blijkbaar, ik hou te veel van eten…

Maar wat heb ik dat ik zou kunnen gebruiken voor mijn uitdaging. Waarmee kan ik juist sterker en beter worden?
Ik ben vroeger vaak gepest en krijg af en toe nog wel opmerkingen over mijn overbeharing. Maar je wordt ouder en staat sterker in je schoenen. Nu ik creatiever ben en al een paar foto’s gemaakt heb betreft dit onderwerp, wil ik mezelf uitdagen met datgene waar ik vroeger gevoelig voor was. Niet alleen op een creatieve manier, maar ook in mijn eigen comfortzone.
Hier een paar voorbeelden van mijn foto’s en mijn overbeharing.
Foto 1metinyirtici_lijst_armen_2_bruiner

Foto 2Nagelsessie-036-copyMijn eerste stap uit mijn comfortzone.

Ik kreeg de volgende opmerkingen wel eens te horen: “Ik zou het zelf nooit gedaan hebben” of “je bent gek dat je dit doet“…

Als antwoord heb ik de volgende quote van de acteur Mathias Schoenaerts: “Durf brutaal te zijn, durf expressief te zijn en niet telkens alleen maar binnen de lijntjes kleuren, dat is saai”.

Opleiding
Ik heb fotografie en film gedaan. Door mijn opleiding in film en video, kan ik dit waarschijnlijk beter als productie aanpakken. Mijn grootste wens is nog steeds een eigen film schrijven/maken. Dus toch grotere projecten dan alleen maar een paar foto’s maken. Daarom wil ik eerst beginnen met geënsceneerde fotografie.

Waarom vertel je hier zoveel over, is dan uiteindelijk je verrassingseffect niet weg?
Klopt, verrassingseffect is weg, maar daarentegen wordt er wel iets van mij verwacht, dus dan moet ik dit ook echt gaan doen!
Mensen reageren enthousiast op mijn wilde ideeën, hierdoor wordt de druk nog hoger en de verwachtingen groter…
En de uitdaging om er iets moois van te maken ook groter. Ik hoop echt dat het iets moois wordt. 🙂

Soms krijg ik complimenten en soms een opmerking dat men het jammer vindt dat ik mijn baard laat staan. Het is allemaal goed bedoeld, dat weet ik, dat waardeer ik ook.

Zelfportret - baard

Zelfportret – baard

Hier hebben je een paar complimenten op mijn baard.
Schermafbeelding 2016-02-27 om 16.34.08 Schermafbeelding 2016-02-27 om 17.24.03 Schermafbeelding 2016

Hier een vergelijkingsfoto van een tijdje terug:
2015-12-01 18.07.21

De linker foto is in december 2015 gemaakt, mijn baard en haar zijn ondertussen iets langer. Beide foto’s zijn gemaakt door Michelle Aman.

Hoever ben je met je ideeën? 
Uhmm, in het begin aardig opgeschoten, maar ik ben nog niet waar ik wil zijn… Het schiet nu even niet op. Heb nu een soort “writers block”. Ik heb nu net een creatieve goede vriend gevraagd of hij met mij met mijn ideeën wil gaan sparren.

Wat heb je al geregeld? 

  1. Ik heb al beveiliging annex gastvrouw:
    1. Om mensen tijdens de shoot op een afstand te houden of kort te informeren over waar ik mee bezig ben.
  2. Een limousine.
  3. Een kapper
  4. 2e camera
  5. Amerikaanse (politie) auto
  6. Creatief assistent
  7. Make up artiest

Wat heb je nog nodig:

  • Make up artiest: ik heb wel meerdere nodig omdat ik in 24 uur de foto’s wil maken.
  • Making of (video) cameraploeg
    • Ik wil dat alles vastgelegd wordt en gemonteerd wordt tot een making of.
  • Misschien nog een kapper.
  •  Assistent:
    • Helpt met camera apparatuur te dragen.
    • Zorgt dat er verder gecommuniceerd wordt met de aanwezige mensen volgens een plan van aanpak/ call-sheet/ draaiboek enz.
  • Stand-in                      :
    • Zit op de plek met (ongeveer) dezelfde kleren aan om de compositie en licht te bepalen.
  • Camera en laptop keeper.
    • Let op de spullen en heeft telkens mijn laptop bij zich.
  • Oude kleren
  • En meer…

Dus, voel je je geroepen om me te helpen, neem dan contact op.

Wanneer gaat het gebeuren?
Het liefst natuurlijk voor de zomer, het begint nu wel ongemakkelijk en warm te worden met zo’n baard… 🙂
Bedoeling is in april, maar mijn ideeën zijn nog niet af… Zo’n deadline leek goed uit te pakken…

April… pfff…. Dat duurt niet lang meer.

Hopelijk heb ik jullie voor nu voldoende geïnformeerd.

Wens me succes.